Al een tijdje zit ik een kippenfase. Het begon toen ik het patroon kreeg van een “Emotional Support Chicken”. En deze kip deed zijn naam echt eer aan. Want het breien ervan gaf me veel ontspanning en het resultaat geeft me af en toe een knuffel. Inmiddels zijn er al 3 grote kippen ontstaan en een aantal kleintjes.
Kip 1 heb ik weggegeven. Die nam ik mee naar een therapiegroep om een stukje van mezelf te laten zien. En ik liet hem achter.
Kip 2 Staat nog lekker kip te wezen op een dienblad in mijn woonkamer samen met alle kleintjes.
En kip 3 is mijn opperkip. Zit naast me op de bank en brengt me terug naar het hier en nu. Aaibaar knuffelbaar en zit gewoon te zitten. Compleet het tegenovergestelde als ik weer eens in mijn hoofd ben.
En dat is wie ik ben. Soms angstig, soms verdrietig, soms gefrustreerd, maar ook speels, verbindend, creatief en vrolijk. De kippen halen die kant in me naar boven ook als ik het moeilijk heb
Geef een reactie